Vanochtend zijn we vanuit ons hotel dat naast Charing Cross Railwaystation lag, naar station Queen Street gelopen. Ons boek gaf aan dat daar vandaan de trein naar Milngavie (spreek uit Milgaj) ) vertrekt. Daar aangekomen hebben we kaartjes gekocht en zijn we op de trein gestapt. Bleek het eerstvolgende station Charing Cross te zijn! Enfin, wat maakt het uit, we zijn tenslotte op wandelvakantie.
In Milngavie zijn we van het station naar de obelisk gelopen die het begin van de WHW markeert. Na pal daarnaast te hebben ontbeten gingen we op pad.
Het eerste stuk van de weg ging door een parkachtig landschap langs een riviertje en door bos. Na ongeveer 7 km liepen we langs een klein meer. De heide bloeit en overal staan kattenstaarten roze te zijn. Het landschap werd opener en in de verte zagen we de highlands al liggen. Tussen de middag bij een inn gelunched met huisgemaakte soep en Schots brood. Erg lekker! Daarna nog 8 km naar Drymen gelopen. De weg ging deels over oude spoorlijn en verder door een heuvelachtig landschap met koeien en schapen. Het laatste stuk moesten we door een weide met schapen en koeien. Wat waren we blij met hoge waterdichte schoenen. Het heeft hier de afgelopen dagen veel geregend en dat was goed te merken. Daarna nog 500m tot bij onze eerste B&B. Erg hartelijke ontvangst en ons is voor morgenochtend een ontbijt met scrambled eggs en gerookte zalm beloofd! Onze B&B is net buiten Drymen dus voor het avondeten lekker een loopje van zo'n 2 km naar het dorp. We hebben gegeten in de oudste pub van Schotland. Toen we net klaar waren trad er op het centrale plein van het dorp een piping band op van ong 20 doedelzakspelers en trommelaars. Erg leuk en het trok veel bekijks!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten